|
πρεπει να το δείτε
|
|
| Αθηναίος | Date: Τρίτη, 12-ΜΑΡ-2013, 9:39 PM | Message # 601 |
 Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 10386
Status: Offline
| Quote (margarita) Αν δεν ηταν τοσο σπουδαία η ΖΕΑ γιατι την απαγορευσε δια νόμου ο βενιζέλος νομίζω αν δεν κανω λάθος ????
Γιατί τα "πήρε χοντρά" από τους παραγωγούς σιταριού και καταχρεώθηκε η Ελλάδα με τις εισαγωγές σιταριού (το περίφημο σκάνδαλο του σιταριού)!
Quote (margarita) η απο το χερακι της αθηνας
Φυσικά από το χεράκι της Αθηνάς αλλά δεν παύει να είναι τροποποίηση!
Quote (margarita) και ολες οι ποικιλίες του κρασιού δεν εγιναν απο τον διόνυσο
Την καλλιέργεια της αμπέλου δίδαξε ο Διόνυσος και το πώς θα φτιάχνουν οι άνθρωποι κρασί από τα σταφύλια. Τις διάφορες ποικιλίες τις δημιούργησαν οι άνθρωποι με διασταυρώσεις και φύτεμα σε διαφορετικά χώματα, κλιματικές συνθήκες κλπ!
Γης παις ειμί και ουρανού αστερόεντος,
αυτάρ εμοί γένος ουράνιον.
|
| |
|
|
| margarita | Date: Τρίτη, 12-ΜΑΡ-2013, 9:42 PM | Message # 602 |
 Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 12902
Status: Offline
| Quote (Αθηναίος) λλά δεν παύει να είναι τροποποίηση! Quote (Αθηναίος) Τις διάφορες ποικιλίες τις δημιούργησαν οι άνθρωποι με διασταυρώσεις και φύτεμα σε διαφορετικά χώματα, κλιματικές συνθήκες κλπ!
"Στο τέλος, αυτό για το οποίο μετανιώνουμε περισσότερο είναι οι προσπάθειες τις οποίες ποτέ δεν κάναμε"
|
| |
|
|
| Αθηναίος | Date: Τρίτη, 12-ΜΑΡ-2013, 9:45 PM | Message # 603 |
|
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 10386
Status: Offline
| Quote (margarita) και δημητριακά που ολα αυτά τα προσφεραν με σπονδες στους θεούς αρα οι θεοί μόνο τετοια ετρωγαν και λίγο κρεατακι βεβαια !!!!!
Αν δεις καπνό από καύση δημητριακών, ξηρών καρπών και φρούτων και μυρίσεις τον καπνό που βγάζουν, το πολύ-πολύ να φωνάξεις την πυροσβεστική, ενώ αν μυρίσεις τσίκνα..... ακόμα και ο Γιαχβέ του Άβελ τη θυσία προτίμησε γράφοντας κανονικά τον φουκαρά τον χορτοφάγο Κάιν με αποτέλεσμα να θανατωθεί η... μισή ανθρωπότητα!!! 
Γης παις ειμί και ουρανού αστερόεντος,
αυτάρ εμοί γένος ουράνιον.
|
| |
|
|
| margarita | Date: Τρίτη, 12-ΜΑΡ-2013, 9:51 PM | Message # 604 |
|
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 12902
Status: Offline
| Quote (Αθηναίος) ενώ αν μυρίσεις τσίκνα..... ακόμα και ο Γιαχβέ του Άβελ τη θυσία προτίμησε γράφοντας κανονικά τον φουκαρά τον χορτοφάγο Κάιν με αποτέλεσμα να θανατωθεί η... μισή ανθρωπότητα!!! :(
"Στο τέλος, αυτό για το οποίο μετανιώνουμε περισσότερο είναι οι προσπάθειες τις οποίες ποτέ δεν κάναμε"
|
| |
|
|
| Αθηναίος | Date: Τρίτη, 12-ΜΑΡ-2013, 9:56 PM | Message # 605 |
|
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 10386
Status: Offline
| Ο Γιαχβέ προτίμησε την θυσία με κρεατικά του Άβελ (του έσπασε τη μύτη η τσίκνα) και έγραψε τον Κάιν που θυσίασε καρπούς της Γης, με αποτέλεσμα να τσαντιστεί ο Κάιν, να τα πάρει στο κρανίο και να ανοίξει στα δύο το κρανίο του Άβελ, συντελώντας στη μείωση του πληθυσμού της Γης κατά το μισό!!!!
Γης παις ειμί και ουρανού αστερόεντος,
αυτάρ εμοί γένος ουράνιον.
|
| |
|
|
| Θνητος | Date: Τρίτη, 12-ΜΑΡ-2013, 10:13 PM | Message # 606 |
 Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 10708
Status: Offline
| Quote (margarita) μόνο με νερό ζούμε ??????
Λεω οτι ποσοστιαια , πιο πολυ κακο μπορει να παθουμε απο το νερο παρα απο τα τροφιμα !
ειμαστε οτι τρωμε (ειπες) κατα 30 %
και οτι πινουμε κατα 70 % !!!
ΚΑΛΟΜΕΛΕΤΑ ΚΙ ΕΡΧΕΤΑΙ
|
| |
|
|
| margarita | Date: Τρίτη, 12-ΜΑΡ-2013, 10:40 PM | Message # 607 |
|
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 12902
Status: Offline
| 
"Στο τέλος, αυτό για το οποίο μετανιώνουμε περισσότερο είναι οι προσπάθειες τις οποίες ποτέ δεν κάναμε"
|
| |
|
|
| alkistis | Date: Τετάρτη, 13-ΜΑΡ-2013, 7:08 PM | Message # 608 |
 Ο βασιλιάς των μελών
Group: Special User
Messages: 1316
Status: Offline
| Σε αυτό το (μικρουουουουούλι) link είναι η τελευταία ανακοίνωση του υπουργείου για τα βλαβερά προϊόντα που κυκλοφορούν(κανονικά πρέπει να χουν αποσυρθεί δλδ..αλλά οκ..), από ρούχα και παιχνίδια μέχρι τρόφιμα και λευκαντικές κρέμες(..?)!!!
http://www.scribd.com/doc....CE%B2%C F%81%CE%BF%CF%85%CE%B1%CF%81%CE%AF%CE%BF%CF%85-2013-%CE%98%CE%AD%CE%BC%CE%B1-%E2%88%86%CE%B7%CE%BC%CE%BF%CF%83%CE%AF%CE%B5%CF%85%CF%83%CE%B7 -%CE%B5%CE%B2%CE%B4%CE%BF%CE%BC%CE%B1%CE%B4%CE%B9%CE%B1%CE%AF%CF%89%CE%BD-%CE%BA%CE%BF%CE%B9%CE%BD%CE%BF%CF%80%CE%BF%CE%B9%CE%AE%CF%83%CE%B5 %CF%89%CE%BD-%CF%84%CE%B7%CF%82-%CE%95-%CE%95-%CE%B3%CE%B9%CE%B1-%CE%BC%CE%B7-%CE%B1%CF%83%CF%86%CE%B1%CE%BB%CE%AE-%CF%80%CF%81%CE%BF%CF%8A% CF%8C%CE%BD%CF%84%CE%B1-%CF%84%CE%BF%CF%85-%CF%83%CF%85%CF%83%CF%84%CE%AE%CE%BC%CE%B1Added (13-ΜΑΡ-2013, 5:53 PM)
---------------------------------------------
Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η: Αυτό το νερό ΜΗ το πιείτε
Το νεράκι αυτό που το βλέπετε και στη φωτογραφία, μη το πείτε, γιατί σύμφωνα με το δελτίο τύπου του ΕΦΕΤ, έχει ανιχνευθεί μικροβιολογικό φορτίο
Διαβάστε όλες τις λεπτομέρειες στο δελτίο τύπου που ακολουθεί
ΔΕΛΤΙΟ ΤΥΠΟΥ
Ενημέρωση σχετικά με ανάκληση μη ασφαλούς εμφιαλωμένου νερού
Η Περιφερειακή Διεύθυνση Αττικής του ΕΦΕΤ, κατά τη διενέργεια ελέγχων βάσει του
προγράμματος «Επίσημος έλεγχος για τα εμφιαλωμένα νερά έτους 2012» (δειγματοληψία και ανάλυση) και σε συνεργασία με το Γενικό Χημείο του Κράτους, προέβη σε δειγματοληψία φυσικού μεταλλικού νερού από την Υπεραγορά MOLDOVA MON/ΠH E.Π.E. Αχαρνών 131, Αθήνα.
Το δείγμα, εμφιαλωμένο νερό, προέλευσης Ρουμανίας, από την Firma Producatoare S.C.
EUROPEAN DRINKS SA, με την εμπορική ονομασία «WONDER SPRING PRAMEN DIVU
ΦΥΣΙΚΟ ΜΕΤΑΛΛΙΚΟ ΝΕΡΟ», σε συσκευασία των 2 L, με αριθμό παρτίδας SID A 08:56, & ημερομηνία ανάλωσης κατά προτίμηση 9/10/2013, κρίθηκε ΜΗ ΚΑΝΟΝΙΚΟ-ΜΗ ΑΣΦΑΛΕΣ διότι ανιχνεύθηκε μικροβιολογικό φορτίο.
Το εν λόγω προϊόν εισάγεται στην Ελλάδα από την εταιρεία Κ.Π.ΕΥΘΥΜΙΟΥ Ε.Π.Ε. που εδρεύει στην οδό Ράμφου 1, Άγιο Ελευθέριο, Αθήνα.
Ο Ε.Φ.Ε.Τ. απαίτησε την άμεση ανάκληση / απόσυρση του συνόλου του εν λόγω προϊόντος από την επιχείρηση και η διαδικασία ελέγχου είναι σε εξέλιξη.
Παράλληλα, καλεί τους καταναλωτές που το έχουν προμηθευτεί να μην το καταναλώσουν.
Πηγή: diadrastiko: Π Ρ Ο Σ Ο Χ Η: Αυτό το νερό ΜΗ το πιείτε http://diadrastiko.blogspot.com/2013....QaNIbgQ Added (13-ΜΑΡ-2013, 7:08 PM)
---------------------------------------------
Quote (Αθηναίος) Όσο για τη Ζέα που αναφέρει η μαργαρίτα, πάλι δεν υπάρχει αναφορά για εκτεταμένη χρίση Ζέας, σε αντίθεση με το σιτάρι το κριθάρι και τη βρώμη που αναφέρονται στην κατασκευή αλεύρων και ψωμιών! Μπορεί η Ζέα όντως να έχει όλα αυτά τα σπουδαία θρεπτικά συστατικά και να πλεονεκτεί του σιταριού, αλλά κάτι τέτοιο δεν αναφέρεται στα γραπτά των προγόνων μας! 
Ζειά - για να μαθετε λιγα περι ΖΕΙΑΣ και του ρολου του ΕΘΝΑΡΧΗ Νο 1 !
Ζέα (Ζειά)
Το διατροφικό μυστικό των Αρχαίων Ελλήνων
[url=http://www.blogger.com/blogger.g?blogID=1295262704666508441][/url]
Το αρχαιότερο ίσως δημητριακό και βασικό συστατικό της διατροφής των αρχαίων.
ΦΙΛΙΚΗ ΕΤΑΙΡΙΑ (2010) -- EYXETAI ΑΔΙΑΤΑΡΑΚΤΗ ΥΓΕΙΑ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΕΛΛΗΝΕΣ
Η Ζέα (Triticum dicoccum) είναι ένα από τα αρχαιότερα δημητριακά που είναι γνωστά στον άνθρωπο. Δείγματά του έχουν βρεθεί σε ανασκαφές προϊστορικών οικισμών σε όλο τον ελλαδικό χώρο με παλαιότερο που χρονολογείται 12.000 χρόνια π.χ. Ήταν ένα από τα πρώτα δημητριακά που “εξημέρωσε” ο άνθρωπος και βασικό καλλιεργήσιμο είδος της πρώιμης γεωργίας
Αναφορά στην καλλιέργεια αυτού του δημητριακού στην Λακωνική πεδιάδα κάνει και ο Όμηρος λέγοντας: “πυροί τε ζειαί τ’ ήδ’ εύρυφανές κρί λευκόν”. Ο Ηρόδοτος (5ος αι. π.Χ.) αναφέρει ότι παρασκεύαζαν ψωμί αποκλειστικά από ζέα και περιφρονούσαν το σιτάρι και το κριθάρι. Ο Θεόφραστος (4ος αι. π.Χ.) διακρίνει σαφώς τη ζέα χαρακτηρίζοντας την ως το πλέον αποδοτικότερο μεταξύ πολλών άλλων δημητριακών.
Σύμφωνα, με τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο και τον Διονύσιο τον Αλικαρνασσέα, η ζειά είχε καλλιεργηθεί αποκλειστικά ως το μοναδικό δημητριακό στην αρχή της ιστορίας και αυτό αποδεικνύεται και από τη χρησιμοποίηση τηςς σε όλες τις θρησκευτικές τελετές. .
Η θρεπτική του αξία είναι αδιαμφισβήτητη, άλλωστε δεν είναι τυχαίο που η ετυμολογία της λέξης “ζείδωρος” (αυτός που δωρίζει ζωή) προέρχεται από αυτό το δημητριακό. Μετά από μακρόχρονη λησμονιά, οι νεότεροι επιστήμονες το “ανακάλυψαν” ξανά και κυρίως μετά τις έρευνες του Άγγλου Allen. Οι έρευνες αυτές έδειξαν ότι η Ζέα περιέχει 40% περισσότερο μαγνήσιο από τα άλλα δημητριακά. Το συστατικό αυτό βοηθά στην αντιμετώπιση των κραμπών που εμφανίζονται συνήθως μετά από πολύωρη πορεία. Το μαγνήσιο επιπλέον ενεργοποιεί τις ενζυματικές διαδικασίες του μεταβολισμού. Περιέχει δε υψηλά ποσοστά του αμινοξέος λυσίνη που καθιστά τα ζυμαρικά που παράγονται από τη Ζέα, ιδιαίτερα εύπεπτα. Αυτό άλλωστε είναι και το κύριο ζητούμενο της “βελτίωσης” των σιτηρών.
Όμάδα επιστημόνων έφθασε εις τήν Θεσσαλονίκην, όπου εύρισκες τότε ανθρώπους άπό όλες τις φυλές. Ήρεύνησε προσεκτικά και έδημοσίευσε τό 1922 τό πρώτο σύγγραμμα διά τις ομάδες αίματος και τις ιδιαιτερότητες εκάστης. Οί Έλληνες είναι κατά πλειοψηφία “0″ ομάδος και οί υπόλοιποι “Α” ομάδος, .Αρχάς του 1923 στέλνουν εις τήν Θεσσαλονίκη ένα ζευγάρι ιατρών διά νά εξετάσει τήν διατροφήν τών Ελλήνων, επηρεασμένων άπό τόν Ιπποκράτη, ό όποιος έλεγε εις τους ασθενείς “φάρμακο σου είναι ή τροφή σου”. Άρα αυτοί έσκέφθησαν, έχει καθιερώσει εις τόν Έλληνα υγιεινή διατροφή, ποια είναι όμως ή βασική τροφή;
Οί ερευνηταί κατέληξαν, σύντομα, ότι βασική τροφή τών Ελλήνων είναι τό ψωμί. Τό ψωμί όμως τών Ελλήνων ήταν από Ζειά και όχι άπό σιτάρι.
Είς τά χημικά εργαστήρια συνέκριναν αλεύρι άπό Ζειά και Σιτάρι καί μέχρι τό 1926 διαπιστώνουν ότι :
Είς τόν εγκέφαλο του ανθρώπου υπάρχει ένας αδένας μεγέθους διδράχμου τόν όποιον ονόμασαν “Αμυγδαλή” ή “Αμύγδαλα”. Αυτός ό άδήν δημιουργεί τήν μνήμην καί τήν φαντασίαν είς τους ανθρώπους με 300 διαφορετικές πρωτεΐνες (Αμινοξέα). Αυτές οί πρωτεΐνες διά νά συνδεθούν μεταξύ των καί νά δημιουργήσουν τά συμπλέγματα της μνήμης καί νά διατηρηθούν αυτά είς τόν χρόνον, χρειάζονται μίαν δύναμιν, διά νά κολλήσουν Αυτήν τήν κόλλα τήν προσφέρουν οί τροφές μας καί τήν ονομάζουμε πρωτεΐνη στηρίξεως, πού σημαίνει συγκόλλησις καί σταθεροποίησις τής μνήμης.
Τό ψωμί πού τρώμε άπό τό Σιτάρι έχει τελείως διαφορετικές πρωτεΐνες στηρίξεως άπό τό ψωμί άπό τη Ζειά. Εδώ ακριβώς έγκειται καί
ή διαφορά τους. Είς τό Σιτάρι υπάρχει άφθονη ή γλουτένη. Ή γλουτένη είναι μία ισχυρή κόλλα καί χρησιμοποιείται ώς φυσική κόλλα ύπό τών ανθρώπων στην καθημερινή ζωή των. Ή γλουτένη όμως ώς πρωτείνη – στηρίξεως- (συγκόλλησις) τών πρωτεϊνών του εγκεφάλου διά τήν δημιουργίαν τής μνήμης είναι καλή μέν, διότι δημιουργεί ίσχυράν μνήμην, αλλά περιορισμένην, διότι συγκολλά περισσότερες πρωτεΐνες των απαιτουμένων και περιορίζει τό απόθεμα αυτών. Αποτέλεσμα είναι να περιορίζει την μνήμην εις πολύ λίγες εικόνες. Έτσι καταστρέφει τήν φαντασίαν και τό δημιουργικό πνεύμα. Είναι δε εγκληματική, διότι έμμεσα καταστρέφει τήν ύγείαν και τό πνεύμα, τήν πρόοδον και τον πολιτισμόν του ανθρώπου.
Ή γλουτένη του σιταριού καταστρέφει τήν ύγείαν, τό πνεύμα, τήν μεγαλοφυίαν, τον πολιτισμόν της άνθρωπότητος, διότι ώς ισχυρή κόλλα έπικολλάται εις τά τοιχώματα όλων τών αγγείων πού διέρχεται, πεπτικούς σωλήνες, έντερα, φλέβες, αρτηρίες κ.λπ. Ένεκα τούτου παρακωλύει τήν σωστήν πέψιν, κενώσεις και κυκλοφοριαν του αίματος, μέ τις αντίστοιχες επιβαρύνσεις είς τήν ύγείαν.
Επομένως ή γλουτένη του σιταριού είναι καί ή τροχοπέδη τής εξελίξεως καί του πολιτισμού. διότι αγωνίζεται και θυσιάζεται δια αξίες πού του ενέπνευσαν τά οργανωμένα συμφέροντα και όχι ή φύσις. Αντίθετα ή πρωτεΐνη στηρίξεως της Ζειά (πληθυντικός Ζειαΐ) διασπάται από τά ένζυμα και αφομοιώνεται σάν καλή τροφή άπό τόν οργανισμό.
Αυτό τό χαρακτηριστικό της την κάνει πολύτιμη εις τόν ανθρώπινο οργανισμό. Διότι ενώ χρησιμεύει ώς πρωτεΐνη “στηρίξεως” (συγκόλλησις – σταθεροποίησις) εις τις πρωτείνες μνήμης του εγκεφάλου, δεν μπλοκάρει αυτόν, δέν δημιουργεί σταθερές και άναλοίωτες ενώσεις σάν βαρύδια στον έγκέφαλον, ώς ή γλουτένη του σιταριού, και αφήνει τόν εγκέφαλο νά λειτουργή ελεύθερα νά συλλαμβάνη, νά σκέπτεται νέες ιδέες, δοξασίες, νά δημιουργεί όνειρα, φαντασία, επιστήμη, κ.λπ. Οί αρχαίοι Έλληνες τό εγνώριζαν πολύ καλά αυτό, δι’ αυτό εκτρέφοντο μόνο μέ Ζειά, εγνώριζαν ότι ή Ζειά τρέφει τό πνεύμα. Αυτό μας τό λέει ό Αισχύλος εις τό ύμνον του προς τήν Δήμητρα:
“Δήμητερ ή θρέψασα τήν έμήν φρένα είναι με άξιον τών σων μυστηρίων”(Αισχύλος)
Επίσης δέν φράσσει τά αγγεία πού διέρχεται, φλέβες, αρτηρίες, κ.λπ. Δέν παρουσιάζει τις πολλές ασθένειες πού παρουσιάζει ή γλουτένη.Έπί πλέον ή Ζειά περιέχει άφθονα βιταμίνη Ο και πολλά ιχνοστοιχεία πού χρειάζεται ό οργανισμός μας, συν τό άμινοξύ “Λυσίνη” τό πολυτιμότατο συστατικον δια τόν οργανισμό μας, πού σήμερα οί άνθρωποι τό αγοράζουμε πανάκριβα ώς συμπλήρωμα τής διατροφής μας, ένώ θά τό είχαμε άπό τό ψωμί της Ζειάς δωρεάν.
Η Ζειά:
1. Βοηθάει στην άπορρόφησιν τών θρεπτικών συστατικών (ca, mg) κ.ά.
2. Καταστέλλει τις φλεγμονές πού χρονίζουν στον οργανισμό καί καταστρέφουν τα υγιή κύτταρα.
3. Καταστέλλει τα ένζυμα του καρκινικού κυττάρου (εμποδίζει τήν ανάπτυξιν και μετάστασιν του καρκίνου).
4. Περιέχει τό βασικό αμινοξύ Λυσίνη (Lycin) πού ενισχύει τό ανοσοποιητικό σύστημα και είναι τό βασικό στοιχείο στην βιοχημική λειτουργία του εγκεφάλου.
Έκτος των ανωτέρω τά άρτοπαρασκευάσματα άπό αλεύρι Ζειάς είναι εύγεστα καί άσυγκρίτως νοστιμότερα άπό τά αντίστοιχα μέ αλεύρι σιταριού. Έάν δέ φάτε ψωμί ή μακαρόνια άπό Ζειά θά ερωτήσετε, τον κρέμασαν οι Έλληνες αυτόν που τους έστέρησε αυτήν τήν ασύγκριτη άπόλαυσιν ;
Νομίζω πώς όλα αυτά δέν θά ήσαν αρκετά νά τυφλώσουν τον λαό μας καί δέν θά έπετύγχανον, έάν δέν υπήρχε τό ακαλλιέργητο, τό πρωτόγονο ΕΓΩ του, τό όποιο αντιδρά σκληρά καί δέν δέχεται τό αντίθετο, όσο καθαρά καί άν αποδείξης τήν πλάνην του. Ερευνώντας ή επιτροπή, πού αναφέραμε πιό πάνω, τό διαιτολόγιο τών αρχαίων Ελλήνων έμεινε έκπληκτος.Οί αρχαίοι δέν έτρωγαν ψωμί άπό σιτάρι. Τό σιτάρι τό είχαν ώς τροφή τών ζώων καί τό oνομαζαν πυρρό. Έτρωγαν μόνον ψωμί άπό Ζειά ή Κριθάρι, έν ανάγκη ανάμεικτο με Ζειά.
Ό Μέγας Αλέξανδρος έτρεφε την στρατιάν του μόνο μέ Ζειά, διά νά είναι οι άνδρες του υγιείς και πνευματικά ανεπτυγμένοι. Μόλις οι κοσμοκράτορες έδιάβασαν αυτήν τήν έκθεσιν τής επιτροπής, δίδουν εντολή το 1928 νά σταματήσει αμέσως ή καλλιέργεια Ζειά στην Ελλάδα, και μόνον στην Ελλάδα ! Οπότε βλέπουμε τόν Βενιζέλο νά έπιστρέφη στην Ελλάδα μετά άπό 8 χρόνια αυτοεξορίας του, και νά ορμά σάν κατά τής Ζειάς.
Μέσα σέ 60 χρόνια μόνον ήλλοίωσαν τήν πνευματικήν ύπεροχήν του σκέπτεσθαι τών Ελλήνων, τους έκαναν αδιάφορους, άβουλους, μέ μετρίαν αντίληψιν και φιλάσθενους. Όλα τά ανωτέρω περί Ζειά, γλουτένης καί σωστής διατροφής μέ λεπτομέρειες καί τάς παραμέτρους όλων αυτών καί τήν ύγιεινήν θά τά βρήτε είς τά εμπνευσμένα καί καλομελετημένα βιβλία “Τό Όλον” καί τό «ΌΛ-ΟΝ» Ένα βιβλίο γιά τήν “ΊΑΣΗ”, του πρωτοποριακού μελετητή Μιχάλη Γρηγορίου.
Είπαν εις τόν λαό ότι ή Ζειά είναι ζωοτροφή, δι’ αυτό τά λεξικά την γράφουν έκτοτε ζωοτροφή και ότι είναι βλαβερή στην υγεία.
Αυτό τό πρόβαλαν έντονα τά ΜΜΕ. Όλοι οί Έλληνες εγκατέλειψαν τήν Ζειά μόνον ένας άπό όλους κράτησε σπόρο Ζειάς. Καί σήμερα 2010 καλλιεργεί Ζειά μόνον ένας ό Γ.Α.(*) είς ένα χωριό καί κατασκευάζει μακαρόνια άπό αλεύρι Ζειάς, τά όποια είναι υπερβολικά νοστιμώτερα άπό τά μακαρόνια του σίτου. Τήν έπιθεσίν του κατά τής Ζειάς ό “εθνάρχης” ολοκλήρωσε μέ τήν αθρόα εισαγωγήν αλεύρων σίτου ύπό τών φίλων του. Οί φίλοι του έγιναν πάμπλουτοι καί έξέσπασε τότε τό μέγα διά τήν έποχήν και γνωστό ώς “Σκάνδαλο τών αλεύρων”. Καί δέν ήρκέσθη μόνον είς τήν έξαφάνισιν του σπόρου ό “εθνάρχης” μας, επέτυχε νά σβήση τήν Ζειά από τήν μνήμην καί τήν γλώσσαν τών Ελλήνων.
Αποδείξεις: Εσείς έγνωρίζατε τήν λέξιν Ζειά πριν λίγα χρόνια, όταν ήρχισε νά προβάλεται άπό εμάς στά κανάλια; Εύρήκατε τήν λέξιν σέ λεξικό πού συντάχθηκε μετά τό 1930; Δεν θά τήν εύρητε, μήν ψάχνετε. Μόνον εις τυχόν ανατυπωθέντα παλαιά λεξικά θά τήν εύρητε, ή εις τό των Άγγλων “LINDELL & SCΟΤΤ”, τό όποιον δέν τήν εξηγεί σωστά. Εις τό “ΗΛΙΟΣ” πού είναι πιο ενήμερο και σοβαρό λεξικό γράφει:
Ζειά ή Ζέα… τήν Ζέαν τήν μάϊδα πού είναι ό γνωστός αραβόσιτος και κοινώς αραποσίτι”.
Αραβόσιτος όμως είναι κοινώς τό Καλαμπόκι.
Ή Ζειά όμως ώς φυτό είναι κάτι σάν σιτάρι και κριθάρι, δέν έχει καμμία σχέσιν στην όψιν μέ τό καλαμπόκι, άλλα και τό σπυρί του είναι ώς του σιταριού πιό πεπλατυσμένο καί χονδρό.
Ή Ζειά μέ τον Σΐτον είναι όπως ή Νερατζιά μέ τήν Πορτοκαλιά. Καί τό νεράτζι μέ τό πορτοκάλι, ένώ έξωτερικώς είναι όμοια, εις τήν πραγματικότητα έχουν μεγάλες διαφορές εις τά συστατικά των.
Εκεί όμως πού έμεινα εμβρόντητος είναι όταν διάβασα τήν “Οδύσσεια” ραψωδία δ (4)-603-604, τό αρχαίο: “Ω έν μέν λωτός πολύς, έν δέ κύπειρον πυροί τε ζειαί τε ίδ’ εύρυφυές κρίλευκον”. Τό δημητριακό Ζειά η φύσις τό έδώρισε είς τους λαούς του Αιγαίου, γι αυτό ευδοκιμεί σε θερμά κλίματα
Τό σιτάρι ήτο φυσικό δημητριακό τών βορείων περιοχών. Οί Έλληνες τό έφεραν είς τήν Ελλάδα καί τό έκαλλιέργησαν ώς ζωοτροφή, αρκετά χρόνια πρό του Τρωικού Πολέμου, όταν ήρχισαν τό εμπόριο μέ τις βορείως του Ευξείνου Πόντου χώρες. Οι Βόρειοι λαοί αντί χρημάτων, που δέν είχαν, έπλήρωναν τα είδη πού ήγόραζαν άπό τους Έλληνας έμπορους μέ σιτάρι και έτσι ήλθε εις την Ελλάδα τό σιτάρι.
“ΣΤΗΝ ΣΥΜΠΑΝΤΙΚΗ ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟΤΑΤΗ ΠΡΟΕΛΕΥΣΗ ΤΟΥ ΑΛΦΑΒΗΤΟΥ” (ύμνοι Όρφέως, Ομηρικά έπη, Μύθοι), διαβάζουμε :
«Ή πόλη τών Αθηνών ονομαζόταν και Ζείδωρος, διότι έπί του εδάφους της έκαλλιεργειτο έκτος άπό τήν έλαία και τό δημητριακό ζειά. Τό ζειά μέ τό ζήτα δηλώνει ζωή, μέ τό εψιλον γιώτα τήν μακρά πορεία και μέ τό άλφα που είναι τό πρώτο στοιχείο τό άριστον, τήν παρουσία του Αιθέρα (τό στοιχείο πού βρίσκεται παντού και δομεί τά πάντα είναι ό Αιθέρας), άρα ζειά σημαίνει μακροζωία».
Τήν Ζειά διεκινείτο άπό ένα λιμάνι του Πειραιώς που έξ αυτής έλαβε τό όνομα και μέχρι σήμερα τό λιμάνι ονομάζεται Ζέα.
Αυτήν τήν σύγχυσιν έκαλλιέργησαν οι φιλέλληνες… διά νά ξεχά¬σουμε τήν Ζειά.
Γ. Γ. ΑΫΦΑΝΤΗΣ «Ο ΙΣΤΟΡΙΚΟΣ ΕΜΠΑΙΓΜΟΣ» ΣΣ. 443-451
Πηγή : secret real truth
"Η συνείδηση είναι το βάθος του ανθρώπου. Η Αγάπη είναι το πλάτος του..."
|
| |
|
|
| margarita | Date: Τετάρτη, 13-ΜΑΡ-2013, 7:22 PM | Message # 609 |
|
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 12902
Status: Offline
| Quote (alkistis) «WONDER SPRING PRAMEN DIV Added (13-ΜΑΡ-2013, 7:21 PM)
---------------------------------------------
Quote (alkistis) “πυροί τε ζειαί τ’ ήδ’ εύρυφανές κρί λευκόν”. Ο Ηρόδοτος (5ος αι. π.Χ.) αναφέρει ότι παρασκεύαζαν ψωμί αποκλειστικά από ζέα και περιφρονούσαν το σιτάρι και το κριθάρι. Ο Θεόφραστος (4ος αι. π.Χ.) διακρίνει σαφώς τη ζέα χαρακτηρίζοντας την ως το πλέον αποδοτικότερο μεταξύ πολλών άλλων δημητριακών.Σύμφωνα, με τον Πλίνιο τον Πρεσβύτερο και τον Διονύσιο τον Αλικαρνασσέα, η ζειά είχε καλλιεργηθεί αποκλειστικά ως το μοναδικό δημητριακό στην αρχή της ιστορίας και αυτό αποδεικνύεται και από τη χρησιμοποίηση τηςς σε όλες τις θρησκευτικές τελετές. .
Η θρεπτική του αξία είναι αδιαμφισβήτητη, άλλωστε δεν είναι τυχαίο που η ετυμολογία της λέξης “ζείδωρος” (αυτός που δωρίζει ζωή) προέρχεται από αυτό το δημητριακό. Added (13-ΜΑΡ-2013, 7:22 PM)
---------------------------------------------
ΕΥΓΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕΕ!
"Στο τέλος, αυτό για το οποίο μετανιώνουμε περισσότερο είναι οι προσπάθειες τις οποίες ποτέ δεν κάναμε"
|
| |
|
|
| alkistis | Date: Τετάρτη, 13-ΜΑΡ-2013, 10:30 PM | Message # 610 |
|
Ο βασιλιάς των μελών
Group: Special User
Messages: 1316
Status: Offline
| Quote (Αθηναίος) Πάντως στα κείμενα της Αρχαίας Ελληνικής Γραμματείας οι αναφορές στη διατροφή είναι πάντα σε κατανάλωση κρεάτων. Δεν έχω βρει πουθενά μιά σαλάτα σε κάποιο φαγοπότι, ή κάποιο όσπριο κλπ. Εξαιρούνται τα φαγητά που παρασκευάζονταν για κάποιες εορτές! Μόνο φρούτα, μέλι και ξηρούς καρπούς αναφέρουν οι πρόγονοί μας εκτός από κρεατάκι!
Τις διατροφικές συνήθειες των Αρχαίων Ελλήνων χαρακτήριζε η λιτότητα. Θεμέλιο τους ήταν η "μεσογειακή τριάδα", δημητριακά, λάδι και κρασί.
Στη βάση της διατροφής των Αρχαίων Ελλήνων συναντάμε τα δημητριακά, κυρίως ζεία και σε περιπτώσεις ανάγκες μείγμα κριθαριού, σιταριού και ζείας, από το οποίο παρασκευαζόταν ο άρτος. Με το σιτάρι που χρησιμοποιείται σήμερα οι Αρχαίοι τάιζαν τα ζώα. Τα δημητριακά συνοδεύονταν συνήθως από οπωροκηπευτικά (λάχανα, κρεμμύδια, φακές και ρεβύθια). Η κατανάλωση κρέατος και θαλασσινών σχετιζόταν με την οικονομική κατάσταση της οικογένειας αλλά και με το αν κατοικούσε σε πόλη, στην ύπαιθρο ή κοντά στη θάλασσα. Οι Έλληνες κατανάλωναν ιδιαιτέρως τα γαλακτοκομικά προϊόντα και κυρίως το τυρί. Το βούτυρο ήταν γνωστό αλλά αντί αυτού γινόταν κυρίως χρήση ελαιολάδου. Το φαγητό συνόδευε κρασί, κόκκινο, λευκό ή ροζέ, αραιωμένο με νερό.
Πληροφορίες για τις διατροφικές συνήθειες των Αρχαίων Ελλήνων παρέχουν τόσο οι γραπτές μαρτυρίες όσο και καλλιτεχνικές απεικονίσεις : οι κωμωδίες του Αριστοφάνη και το έργο του γραμματικού Αθήναιου, μαζί με πληθώρα άλλων μεμονωμένων αναφορών από πηγές όπως τον Όμηρο, τον Ησίοδο κ.α. από τη μία πλευρά, τα κεραμικά αγγεία και αγαλματίδια από ψημένο πηλό από την άλλη.
ΓΕΥΜΑΤΑ
Ιδιωτικά
Για τους Αρχαίους Έλληνες τα γεύματα της ημέρας ήταν τρία στον αριθμό. Το πρώτο από αυτά (ακρατισμός) αποτελούσε κριθαρένιο ψωμί βουτηγμένο σε κρασί (άκρατος), συνοδευόμενο από σύκα ή ελιές. Το δεύτερο (άριστον) λάμβανε χώρα το μεσημέρι ή νωρίς το απόγευμα. Το τρίτο (δείπνον), το οποίο ήταν και το σημαντικότερο της ημέρας, σε γενικές γραμμές καταναλωνόταν αφού η νύχτα είχε πλέον πέσει. Σε αυτά μπορεί να προστεθεί ένα επιπλέον ελαφρύ γεύμα (εσπέρισμα) αργά το απόγευμα. Τέλος, το αριστόδειπνον ήταν ένα κανονικό γεύμα που μπορούσε να σερβιριστεί αργά το απόγευμα στη θέση του δείπνου.
Φαίνεται πως, στις περισσότερες περιστάσεις, οι γυναίκες γευμάτιζαν χωριστά από τους άντρες. Εάν το μέγεθος του σπιτιού το καθιστούσε αδύνατο, οι άντρες κάθονταν στο τραπέζι πρώτοι, με τις γυναίκες να ακολουθούν, μόνον όταν κι οι τελευταίοι είχαν ολοκληρώσει το γεύμα τους. Ρόλο υπηρετών διατηρούσαν οι δούλοι. Στις φτωχές οικογένειες, σύμφωνα με το φιλόσοφο Αριστοτέλη, τις υπηρεσίες τους πρόσφεραν γυναίκες και παιδιά, καλύπτοντας την απουσία δούλων.
Χάριν στο έθιμο της τοποθέτησης στους τάφους μικρών μοντέλων επίπλων από ψημένο πηλό, σήμερα κατέχουμε σημαντικές πληροφορίες για το πως έμοιαζαν. Οι Έλληνες έτρωγαν καθιστοί ενώ οι πάγκοι χρησιμοποιούνταν κυρίως στα συμπόσια, είχαν συνήθως ορθογώνιο σχήμα. Κατά τον 4ο αι. π.Χ. ιδιαίτερα διαδεδομένα ήταν τα κυκλικά τραπέζια, συχνά με ζωόμορφα πόδια.
Κομμάτια πεπλατυσμένου ψωμιού μπορούσαν να χρησιμοποιηθούν ως πιάτα, ωστόσο τα πήλινα δοχεία ήταν και τα πιο διαδεδομένα. Τα πιάτα με την πάροδο του χρόνου κατασκευάζονταν πιο εκλεπτυσμένα, με αποτέλεσμα να συναντά κανείς κατά τη ρωμαϊκή περίοδο πιάτα από πολύτιμα μέταλλα ακόμα και γυαλί. Η χρήση μαχαιροπίρουνων δεν ήταν και πολύ συχνή: η χρήση του πιρουνιού ήταν άγνωστη καθώς και ο συνήθης τρόπος για τη λήψη τροφής ήταν με τα δάχτυλα. Εντούτοις μαχαίρια χρησιμοποιούνταν για την κοπή του κρέατος, καθώς και κάποια μορφή κουταλιών για τις σούπες και τους ζωμούς. Κομμάτια ψωμιού (απομαγδαλία) μπορούσαν να χρησιμεύσουν για τη λήψη τροφής ή ακόμα και ως πετσέτα για τα δάχτυλα.
Συμπόσιον
Στην ελληνική αρχαιότητα εκτός από το δείπνο υπήρχε και το δειπνούμενο γεύμα με φίλους ή γνωστούς που ονομαζόταν συμπόσιο ή εστίαση που σήμερα λέγεται συνεστίαση. Υπήρχαν και τα δείπνα όπου οι συμμετέχοντας συνείσφεραν οικονομικά ή με τρόφιμα, οι λεγόμενες "συμβολές". Ο Όμηρος τα αποκαλεί εράνους, ενώ γνωστές είναι οι αρχαίες φράσεις "δειπνείν από συμβολών" ή "δείπνον από σπυρίδος".
Το συμπόσιον ("συνάθροιση ανθρώπων που πίνουν") ήταν αγαπημένος τρόπος διασκέδασης των προγόνων μας και περιελάμβανε δύο στάδια : το πρώτο ήταν αφιερωμένο στο φαγητό, που σε γενικές γραμμές ήταν λιτό, ενώ το δεύτερο στην κατανάλωση ποτού. Στην πραγματικότητα οι αρχαίοι έπιναν κρασί και με μαζί με το γεύμα, ενώ τα διάφορα ποτά συνοδεύονταν από μεζέδες (τραγήματα) : κάστανα, κουκιά, ψημένοι κόκκοι σίτου ή ακόμα γλυκίσματα από μέλι, που είχαν ως στόχο την απορρόφηση του οινοπνεύματος ώστε να επιμηκυνθεί ο χρόνος της συνάθροισης.
Το δεύτερο μέρος ξεκινούσε με σπονδή, συνήθως προς τιμήν του Διονύσου. Κατόπιν οι παριστάμενοι συζητούσαν ή έπαιζαν επιτραπέζια παιχνίδια, όπως ο κότταβος. Τα άτομα έμενα ξαπλωμένα σε ανάκλιντρα (κλίναι), ενώ χαμηλά τραπέζια φιλοξενούσαν τα φαγώσιμα και τα παιχνίδια. Χορεύτριες, ακροβάτες και μουσικοί συμπλήρωναν την ψυχαγωγία των παρευρισκομένων. Ένας "βασιλείας του συμποσίου" που εκλεγόταν στη τύχη αναλάμβανε να υποδεικνύει στους δούλους τη σωστή αναλογία νερού - κρασιού κατά την προετοιμασία των ποτών.
Συσσίτια
Τα συσσίτια αποτελούσαν κοινά γεύματα στα οποία συμμετείχαν υποχρεωτικά άνδρες και γυναίκες κάθε ηλικίας στα πλαίσια κοινωνικού ή θρησκευτικού εθιμοτυπικού. Οι χαρακτηριστικότερες περιπτώσεις εντοπίζονται στη Κρήτη και τη Σπάρτη, αν και ορισμένες πηγές κάνουν λόγο και την εφαρμογή του και σε άλλα μέρη. Άλλες γνωστές ονομασίες της πρακτικής αυτής είναι "φειδίτια" και "ανδρεία". Συγκεκριμένα στην Αρχαία Σπάρτη, η συμμετοχή στα συσσίτια ήταν υποχρεωτική.
TΡΟΦΙΜΑ
Δημητριακά και ψωμί
Τα δημητριακά αποτελούσαν τη βάση της διατροφής των Αρχαίων Ελλήνων κατά τη μινωική, τη μυκηναϊκή και την κλασική περίοδο. Χαρακτηριστικό είναι πως η Αθήνα του Περικλή αποτελούσε το μεγαλύτερο εισαγωγέα σιτηρών του αρχαίου κόσμου : τα φορτία που κατέφθαναν από τη Μαύρη Θάλασσα και τον Ελλήσποντο ανέρχονταν κατά μέσο όρο σε 17.000 τόνους ετησίως.
Κύρια προϊόντα ήταν η όλυρα (ζέα), το σκληρό σιτάρι (πύρος) και το κριθάρι (κριθαί).
Το αλεύρι του δημητριακού που επέλεγαν (ανάλογα την οικονομική ευχέρεια κυρίως) το χρησιμοποιούσαν στην κατασκευή άρτων, διάφορων πιτών(σκέτες ή με μέλι ή τυρί). Η μέθοδος φουσκώματος του άρτου ήταν γνωστή. Κατά τη ρωμαϊκή εποχή οι Έλληνες χρησοποίησαν κάποιο αλκαλικό ή μαγιά σαν καταλύτη της διαδικασίας.
Φρούτα, λαχανικά και όσπρια
Τα δημητριακά σερβίρονταν συνήθως με ένα συνοδευτικό γνωστό με τη γενική ονομασία "όψον". Αρχικά η ονομασία αναφερόταν σε ότι μαγειρευόταν σε φωτιά, και, κατ' επέκταση σε οτιδήποτε συνόδευε τον άρτο. Από την κλασική εποχή και μετά, πρόκειται για ψάρι και λαχανικά: λάχανα, κρεμμύδια (κρόμμυον), γλυκομπίζελα, πράσσα, βολβούς, μαρούλια, βλίτα, ραδίκια κ.α. Σερβίρονταν ως σούπα ή βραστά ή πολτοποιημένα (έτνος), καρυκευμένα με ελαιόλαδο, ξύδι, χόρτα, βότανα ή μία σάλτσα ψαριού γνωστή με την ονομασία "γάρον". Αν πιστέψουμε τον Αριστοφάνη, ο πουρές ήταν ένα από τα αγαπημένα του Ηρακλή, ο οποίος στις κωμωδίες πάντα παρουσιαζόταν ως μεγάλος λιχούδης.
Οι πιο φτωχές οικογένειες κατανάλωναν και βελανίδια (βάλαννοι). Οι ελιές ήταν πολύ συνιθισμένο συνοδευτικό, ωμές ή συντηρημένες. Ειδικά οι λαϊκές τάξεις κατανάλωναν πολύ και όσπρια. Προτιμούσαν τους φασίολους, τις φακές, τα ρεβύθια, τα κουκιά (κύαμοι) και τους θέρμους (λούπινα). Για τους κατοίκους των πόλεων τα φρέσκα οπωροκηπευτικά ήταν πανάκριβα κι έτσι καταναλώνονταν σπάνια. Οι φτωχότεροι πολίτες προτιμούσαν ξηρά λαχανικά. Το τυπικό φαγητό του μέσου εργάτη ήταν η φακή. Μια τυπική στρατιωτική μερίδα περιελάμβανε τυρί, κρεμμύδια και σκόρδο. Ο Αριστοφάνης συχνά συνδέει την κατανάλωση κρεμμυδιών με τους στρατιώτες, για παράδειγμα στην κωμωδία του "Ειρήνη", ο χορός που πανηγυρίζει για το τέλος των πολέμων εκφράζει τη χαρά του που απαλλάχτηκε "από το κράνος, το τυρί και τα κρεμμύδια".Ο πικρός βίκος θεωρούνταν φαγητό λιμού.
Τα φρούτα φρέσκα ή ξηρά τρώγονταν ως επιδόρπιο. Πρόκειται κυρίως για σύκα, σταφίδες, καρύδια και φουντούκια. Τα ξηρά σύκα τα είχαν και ως ορεκτικό, πίνοντας παράλληλα και κρασί. Στην περίπτωση αυτή συνοδεύονταν από ψητά κάστανα, στραγάλια ή ψημένους καρπούς οξιάς.
Κρέας
Η κατανάλωση ψαριών και κρέατος σχετίζεται με την οικονομική επιφάνεια του νοικοκυριού αλλά και τη γεωγραφική του θέση: οι αγροτικές οικογένειες μέσ του κυνηγιού και των μικροπαγίδων που έστηναν είχαν πρόσβαση σε πτηνά και λαγούς, ενώ μπορούσαν να μεγαλώσουν πουλερικά και χήνες στις αυλές τους. Οι ελαφρώς πλουσιότεροι διατηρούσαν κοπάδια με πρόβατα, κατσίκες και γουρούνια. Στις πόλεις το κρέας κόστιζε πάρα πολύ με εξαίρεση το χοιρινό : Κατά την εποχή του Αριστοφάνη, ένα γουρουνάκι γάλακτο κόστιζε τρεις δραχμές, ποσό που αντιστοιχεί σε τρία ημερομίσθια δημοσίου υπαλλήλου. Στην κλασική Αθήνα, οι περισσότεροι έτρωγαν κρέας, αρνίσιο ή κατσικίσιο, μονάχα στις γιορτές. Μολαταύτα, πλούσιοι και φτωχοί, κατανάλωναν πιο συχνά λουκάνικο.
Κατά τη μυκηναϊκή εποχή είναι γνωστό πως κατανάλωναν αρνίσιο, βοδινό και μοσχαρίσιο κρέας. Το κρέας αναφέρεται πολύ λιγότερο στα κείμενα της κλασικής εποχής σε σχέση με την ποίηση της αρχαϊκής εποχής. κατά πάσα πιθανότητα αυτό δεν οφείλεται στην αλλαγή των διατροφικών συνηθειών, μα μόνο στους άτυπους κανόνες που διέπουν αυτά τα είδη γραμματείας.
Η κατανάλωση κρέατος έχει εξέχοντα ρόλο στα πλαίσια θρησκευτικών εθιμοτυπικών: η μερίδα των θεών (το λίπος και το κόκαλο) παραδίδονταν στις φλόγες, ενώ η μερίδα των ανθρώπων (το ψαχνό) μοιράζονταν στους παρευρισκομένους. Παράλληλα παρατηρούμαι την άνοδο του εμπορικού κλάδου παστών ή ψημένων κρεάτων, που φαίνονται επίσης να σχετίζονται με θρησκευτικές τελετές και θυσίες.
Κύρια τροφή των Σπαρτιατών ήταν ο μέλας ζωμός, ένας ζωμός χοιρινού, αλατιού και αίματος.
Ψάρι
Η στάση των Ελλήνων απέναντι στο ψάρι ποικίλει ανά εποχή. Στο έπος της Ιλιάδας δε γίνεται κατανάλωση ψαριού παρά μόνο ψητού κρέατος. Ο Πλάτων το αποδίδει στην αυστηρότητα των εθίμων της εποχής, εντούτοις το ψάρι μοιάζει να θεωρούνταν τροφή για φτωχούς. Στην Οδύσσεια αναφέρεται πως οι άντρες του Οδυσσέα αναγκάστηκαν να καταψύχουν και να καταναλώνουν ψάρι επειδή δεν είχαν τίποτα άλλο κι αναγκάστηκαν λόγω πείνας, αφού πέρασαν τα στενά τη Σκύλας και της Χάρυβδης, να φάνε ότι υπήρχε διαθέσιμο.
Αντιθέτως, κατά την κλασική εποχή το ψάρι γίνεται προϊόν πολυτελείας, το οποίο αναζητούν για το τραπέζι τους οι γευσιγνώστες. Μάλιστα κατά την ελληνιστική περίοδο συναντούμε σχετική βιβλιογραφία, όπως ένα σύγγραμα του Λυγκέως από τη Σάμο που πραγματεύεται την τέχνη του να αγοράσεις φθηνό ψάρι. Άλλα ειδικά συγγράμματα της ελληνικής γραμματείας με έξοχες και λεπτομερείς περιγραφές για το ψάρι είναι το "περί ιχθύων" του Αριστοτέλη, ο "αλιευτικός" του Νουμηνίου, η "αλιευομένη" του Αντιφάνους , ο "Ιχθύς" του Αρχίππου.
Αυγά και γαλακτοκομικά
Οι Έλληνες ανέτρεφαν χήνες, πάπιες, ορτύκια και κότες για να εξασφαλίζουν αυγά. Ορισμένοι συγγραφείς κάνουν αναφορά σε αυγό φασιανού και αυγό Αιγυπτιακής χήνας, αυτά ήταν σπάνια εδέσματα. Επιπλέον τόσο ο κρόκος όσο και το ασπράδι χρησιμοποιούνταν σαν επιμέρους υλικά διαφόρων συνταγών. Τα αυγά είτε μελάτα είτε σφιχτά καταναλώνονταν σαν γεύμα ή επιδόρπιο.
Το γάλα ήταν αρκετά διαδεδομένο όμως σπάνια χρησιμοποιούνταν στη μαγειρική. Το βούτυρο γνωστό αλλά εξίσου σπάνια η χρήση του(γενικώς θεωρούνταν χαρακτηριστικό έδεσμα των κατοίκων της Θράκης τους οποίους ο κωμικός ποιητής Αναξανδρίδας αποκαλεί "βουτυροφάγους". Παρόλα αυτά, τα γαλακτοκομικά προϊόντα έχαιραν εκτίμησης. Η πυριατή ήταν ένα είδος παχύρρευστου γάλατος, το οποίο συχνά συγχέεται με το γιαούρτι. Βασικό συστατικό της διατροφής των προγόνων μας ήταν το τυρί(από γάλα κατσίκας ή προβάτου). Σε πάμπολες συνταγές συνδυάζουν τυρί και ψάρι.
ΧΟΡΤΟΦΑΓΙΑ
Ο ορφισμός και ο πυθαγορισμός πρότειναν ένα διαφοροποιημένο τρόπο ζωής. βασισμένο στην αγνότητα και την κάθαρση. Στο πλαίσιο αυτό η χορτοφαγία αποτελεί κεντρικό σημείο στην ιδεολογία του ορφισμού, καθώς και σε μερικές παραλλαγές του πυθαγορισμού.
Ο Εμπεδοκλής τον 5ο αι. πλαισιώνει τη χορτοφαγία στην πεποίθηση της μετεμψύχωσης. Η χορτοφαγία μπορεί να ήταν και αποτέλεσμα της απέχθειας προς τη θανάτωση ζωντανών οργανισμών, καθώς ο ορφισμός δίδασκε την αποχή από αιματοθυσίες.
Η διδασκαλία του Πυθαγόρα, τον 40 αι. π.Χ., είναι ακόμη δυσκολότερο να οριοθετηθεί με ακρίβεια. Οι ποιητές της Μέσης Κωμωδίας, όπως ο Αλέξης ή ο Αριστοφών, περιγράφουν τους πυθαγόριους ως αυστηρούς χορτοφάγους: μάλιστα ορισμένοι περιορίζονται στην κατανάλωση άρτου και νερού. Ωστόσο, άλλα γεύματα περιορίζονταν στην απαγόρευση συγκεκριμένων φυτικών τροφών όπως τα κουκιά ή ιερών ζώων όπως ο λευκός κόκορας ή ακόμη στην απαγόρευση κατανάλωσης συγκεκριμένων σημείων από τα σώματα των ζώων.
Η χορτοφαγία και η έννοια της αγνότητας παρέμειναν στενά συνδεδεμένες και ορισμένες φορές συνοδεύονταν και από αποχή στη σεξουαλική πράξη. Στο έργο του "περί σαρκοφαγίας" ο Πλούταρχος (1ος-2ος αι. μ.Χ.) αναβιώνει την αντίληψη πως η αιματοχυσία αποτελεί βάρβαρη πράξη και ζητά από τον άνθρωπο που καταναλώνει σάρκα να δικαιολογήσει την προτίμηση του.
Ο νεοπλατωνικός Πορφύριος από την Τύρο (3ος αιώνας), στο έργο του "De abstinentia ab esu animalium" συνδέει τη χορτοφαγία με τα κρητικά μυστήρια και παρέχει έναν κατάλογο με διάσημους χορτοφάγους του παρελθόντος, ξεκινώντας από τον Επιμενίδη. Για εκείνον, είναι ο ήρωας Τριπτόλεμος που δέχτηκε από τη θεά Δήμητρα ένα στάχυ ως δώρο, εκείνος που εισήγαγε τη χορτοφαγία. Οι εντολές του ήταν τρεις "τίμα τους γονείς σου", "τίμα τους Θεούς με καρπούς" και "δείξε οίκτο στα ζώα".
"Η συνείδηση είναι το βάθος του ανθρώπου. Η Αγάπη είναι το πλάτος του..."
|
| |
|
|
| margarita | Date: Τετάρτη, 13-ΜΑΡ-2013, 10:34 PM | Message # 611 |
|
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 12902
Status: Offline
| πάρα πολύ καλό αρθρο !!!!!
"Στο τέλος, αυτό για το οποίο μετανιώνουμε περισσότερο είναι οι προσπάθειες τις οποίες ποτέ δεν κάναμε"
|
| |
|
|
| alkistis | Date: Τετάρτη, 13-ΜΑΡ-2013, 10:41 PM | Message # 612 |
|
Ο βασιλιάς των μελών
Group: Special User
Messages: 1316
Status: Offline
| Μαργαριτάρι μου σ'ευχαριστώ!(έβγαλα τα ματάκια μου να γράψω το κατεβατό..χαχαχα)
"Η συνείδηση είναι το βάθος του ανθρώπου. Η Αγάπη είναι το πλάτος του..."
|
| |
|
|
| margarita | Date: Τετάρτη, 13-ΜΑΡ-2013, 10:57 PM | Message # 613 |
|
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 12902
Status: Offline
| δεν το βρήκες στο ιντερνετ?
"Στο τέλος, αυτό για το οποίο μετανιώνουμε περισσότερο είναι οι προσπάθειες τις οποίες ποτέ δεν κάναμε"
|
| |
|
|
| Αθηναίος | Date: Πέμπτη, 14-ΜΑΡ-2013, 0:30 AM | Message # 614 |
|
Ο βασιλιάς των μελών
Group: "Εσπερίτες"
Messages: 10386
Status: Offline
| Quote (margarita) όλυρα (ζέα)
Δεν είναι Ζέα αυτό! Ολύρα ονόμαζαν τον σημερινό Όροβο κοινώς ρόβην ή το ρόβι, κάτι σαν τον αγριοαρακά και ήταν ζωοτροφή πολύ αγαπητή από τα ζώα αλλά βλαβερή για τον άνθρωπο!.
Υπάρχουν αναφορές και στον Όμηρο που γνώριζε όλες τις ονομασίες των σιτηρών και δεν αναφέρει πουθενά τη Ζέα ως ζωοτροφή. Δεν υπάρχουν πολλές αναφορές για τη Ζέα για κατασκευή ψωμιών, αλλά αυτό ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι αυτό ήταν δεδομένο. Για ζωοτροφές ο Όμηρος αναφέρει το σιτάρι και το κριθάρι αλλά και την Ολύρα που είπαμε ΔΕΝ είναι Ζέα!
Πολύ καλό άρθρο!!!!!
Γης παις ειμί και ουρανού αστερόεντος,
αυτάρ εμοί γένος ουράνιον.
|
| |
|
|
| alkistis | Date: Πέμπτη, 14-ΜΑΡ-2013, 4:40 PM | Message # 615 |
|
Ο βασιλιάς των μελών
Group: Special User
Messages: 1316
Status: Offline
| Quote (margarita) δεν το βρήκες στο ιντερνετ?
Added (14-ΜΑΡ-2013, 12:06 PM)
---------------------------------------------
Quote (Αθηναίος) δεν αναφέρει πουθενά τη Ζέα ως ζωοτροφή
Added (14-ΜΑΡ-2013, 1:51 PM)
---------------------------------------------
Ζέα. Αναφέρεται ως Ζειά, βρίζα, όλυρα, Emmer, και ορισμένες φορές συγχέεται με το ασπροσίτι (γερμαν. Dinkel) ή τη σίκαλη ή ακόμα και με το καλαμπόκι αφού η επιστημονική ονομασία του αραβοσίτου είναι Zea mais.. Επιστημονική ονομασία ζέας..triticum dicoccum.. "Όλυρα" που να αναφέρεται σε ζωοτροφή δε βρήκα, μόνο σε όσους τάιζαν με ζέα τα ζώα τους και ιπποφαές για ναι δυνατά και υγιή..
Added (14-ΜΑΡ-2013, 4:40 PM)
---------------------------------------------
Quote (Αθηναίος) αλλά αυτό ίσως οφείλεται στο γεγονός ότι αυτό ήταν δεδομένο.
"Η συνείδηση είναι το βάθος του ανθρώπου. Η Αγάπη είναι το πλάτος του..."
Message edited by alkistis - Πέμπτη, 14-ΜΑΡ-2013, 4:43 PM |
| |
|
|
